بایگانی

Archive for the ‘وبلاگ‌نویسی’ Category

پوسته Oulipo برای وردپرس پارسی

نوامبر 4, 2011 4 دیدگاه

پوسته‌ی Oulipo با مشخصاتی مانند سادگی و سادگی و سادگی‌اش نظرم را به خودش جلب کرد‌. من هم پس از ترجمه و استفاده از آن در وبلاگ شخصی‌ام‌، تصمیم گرفتم که آن را طبق قوانین لیسانس این پوسته‌ (GPL) ، آزادانه منتشرش کنم 😉 برای دیدن پیش‌نمایشی از نتیجه‌ی استفاده‌ی این تم‌، می‌توانید همین وبلاگ رو ببینید‌، و برای دانلود‌اش از لینک زیر اقدام کنید!

لینک دانلود (‌Dropbox)

پوسته Simplo-shahinism برای وردپرس


خدمتتون عارض بشم که بعد از انتقال از هاست کذایی قبلی تصمیم گرفتم که ظاهر وبلاگ رو هم با توجه به تغییر کاربریش‌! عوض کنم‌. لذا از پوستهٔ Simplo طراحی شده توسط Site۵ خوشم اومد و علاوه بر متناسب کردنش با فارسی‌، رنگ آبی اون رو کاملا شخصی سازی کردم‌. برای دیدن مزیت‌های این پوسته می‌تونید به این صفحه مراجعه کنید‌. من کلا چیزی از این امکانات کم نکردم‌.

از جمله امکاناتی که به این پوسته اضافه کردم‌، استفاده از فونت Iranian SansZ هست که همونطور که توی وبلاگ خودم می‌بینین تونسته جایگزین خوبی برای Tahoma باشه. همچنین عناوین مطالب نیز با فونت Koodak نمایش داده می‌شود‌. به اشتراکش می‌گذارم که حس اشتراک گذاریم رو (‌!) ارضا کنم‌!

 

خوشحال می‌شم اگر استفاده کردید و لذت بردید یه خبر هم به من بدید که یه کم ذوق کنم‌! و دیگر دوستان هم نتیجهٔ کار رو روی وبلاگ‌های مختلف ببینن‌!

 

لینک راهنمای استفاده

لینک دانلود (tar.gz)

فیلترینگ‌، وردپرس‌، بلاگفا‌، مهاجرت‌؟


دیگر این‌روزها کمتر کسی را می‌توان یافت که نداند وبلاگ چیست‌.  عمده‌ی کسانی که حتی به مقدار کم دستی در اینترنت دارند دو نام را به خوبی می‌شناسند‌‌: بلاگفا‌، وردپرس‌. هر دو سیستم اراپه خدمات وبلاگ هستند‌. هر دو رایگانند‌. هر دو زبان فارسی را به خوبی پشتیبانی می‌کنند‌. هر دو تعداد زیادی از وبلاگ‌نویسان فارسی زبان چه آن‌هایی که زرد می‌نویسند و چه آن‌هایی که قدرتمندانه به تولید محتوای وب فارسی کمک می‌کنند را میزبانی می‌کنند‌.
اما یکی در ایران است و یکی آن ور آب‌ها‌! یکی هر یک سال یک بار یک امکان جدید و بلا‌استفاده به سرویسش اضافه می‌کند و یکی خود از امواج متلاتم وب ۲ است‌. یکی به خاطر چند خط نوشته که به نفع یا علیه کسی باشد وبلاگ را از وب حذف می‌کند آن هم بدون اطلاع‌. و یکی تا مدرک نداشته باشد دست به قطع سرویس‌دهی نمی‌زند‌‌، و در این صورت هم نوشته را برای نویسنده محفوظ نگه می‌دارد‌.
این طور است که دومی به محش جا افتادن اسمش می‌شود بلای جان اولی‌. ولی قول سانسور اینترنت در چند روز گذشته هر دویشان را با کمی تفاوت به کام خود کشید‌. بماند که وردپرس بخت برگشته از گذشته‌های دور بخش فارسی‌اش فیلتر بود و حالا تمام بندو بساتش و وبلاگ‌هایش به این دام شوم افتاده‌اند‌.
و بلاگفا هم بعد از یک روز فیلتر صفحه‌ی اولش به حالت عادی بازگشته‌. به راستی تفاوت این دو تا این حد زیاد است که یکی را این‌چنین سانسور می‌کنند و یکی را آزاد می‌گذارند‌؟ اگر قرار است دلیلش بومی سازی باشد‌، پس فضای رقابتی چه می‌شود‌؟ اگر دلیلش وبلاگ‌های وردپرس هستند‌، مگر در همین شکایت گذشته که به خاطرش ریختند منزل آقای شیرازی – مدیر بلاگفا – و دستگیرش کردند ایشان اظهار نکردند که بلاگفا مسئول نوشته‌های وبلاگ‌نویسان نیست‌؟ حال چه طور است که وردپرس به خاطر وبلاگ‌نویسانش محاکمه می‌شود‌؟
از طرفی وبلاگ محیطی شخصی است‌. حتی در حرفه‌ای ترین شکلش منتشر کننده‌ی ایده‌ها و نظرات اشخاص است‌. حال اگر بخواهیم همه‌ی نظرات یک اکو‌سیستم را سانسور کنیم‌، پس بحث آزادی بیان که در کشورمان خوشبختانه نزدیک به مطلق است چه می‌شود‌؟
همانطور که در اینجا گفتم پدیده‌ی فیلترینگ دارد تیشه به ریشه‌ی خود می‌زند‌. دوستانی هستند که الان به فکر مهاجرت از وردپرس افتاده‌اند‌. اما واقعا به ریسکش می‌ارزد‌؟ آن کس که برای نوشته‌هایتان احترام قائل است به هر نحوی تلاش می‌کند بخواندشان‌. این از خصوصیات یک ذهن بیدار است‌. اگر هم تعدادی از آمار وبلاگ‌هاتان کم شده‌، مطمئن باشید آن‌ها که وبلاگ‌تان را می‌خوانند دست‌چین شده‌ها هستند‌. امروز از وردپرس می‌روید بلاگر و فردا هم حتما از بلاگر به بلاگفا‌. آخر امر هم مدیریت بلاگفا کل نوشته‌هایتان را حذف می‌کند‌. پس سنگین سر‌جایتان بایستید‌. شاید که ذهن‌های بیدار روزی این فیلترینگ کور را به کلی از خاطراتمان پاک کردند‌.

تراژدی زبان فارسی در وب

آوریل 11, 2010 10 دیدگاه

متاسفانه از همان بدو ورود کامپیوتر‌ها‌، زبان فارسی با مشکل مواجه بوده‌! و این مشکل هم دقیقا بر می‌گردد به شباهتش به رسم‌الخط زبان عربی است‌.

برای شروع داستان پیشنهاد می‌کنم این مقاله از سایت دانشگاه شریف را بخوانید‌: « فاجعه‌ی وب فارسی و یا چرا فیزیک با فیزیک فرق دارد‌؟ »‌. اصل داستان بسیار ساده است‌، اما از آن‌جا که اصول به طور کامل رعایت نمی‌شوند‌، تنها توانسته‌اند دو‌گانگی‌ها را بیشتر کنند‌. از آنجا که حتی دانشجو‌های رشته‌ی کام‍یوتر‌مان هم تایپ را در حد اکابر نمی‌دانند این موضوع درد‌ناکتر می‌شود‌!

از طرف دیگر با توجه به تلاش مسئولین‌، که به هر نحوی سعی دارند که کلمات وارد شده از زبان‌های غربی را از فارسی خارج کنند ولی هیچ تلاشی برای نمونه‌های عربی نمی‌کنند و یا حتی دست به نوعی فرهنگ‌سازی برای اجرای درست رسم‌الخط فارسی در برنامه‌هایشان ندارند‌، باز هم این جامعه‌ی پویای وب فارسی است که باید دست به این فرهنگ‌سازی بزند‌. خوشبختانه تا این‌جای کار بلاگر‌های با تجربه و تمامی کاربران نور چراغ خورده‌ای‌! که به نحوی به تولید محتوا در وب فارسی مشغولند سعی می‌کنند به این اصول پایبند باشند که دلیل عمده‌اش بر می‌گردد به سری مطالب « غلط ـــــ نامه » وبلاگ خوابگرد که به کاربردی‌ترین نحو ممکن در چند ارسال این قوانین را مرور کرده‌. به همه‌ی تازه واردان حوزه‌ی وبلاگ‌نویسی پیشنهاد می‌کنم حتما این مطالب را بخوانند‌.

اما مشکل بعدی بر می‌گردد به استاندارد فارسی صفحه کلید ویندوز‌! در توزیعات گنو /  لینوکس این مشکل مدت‌هاست که به بهترین نحو ممکن حل شده‌. ولی مایکروسافت هنوز هم تلاشی در این زمینه انجام نداده و همان استاندارد قدیمی را اجرا می‌کند‌. لایوت‌هایی هم که در سطح وب پراکنده شده‌اند نیز تماما کامل نیستند‌، مخصوصا این نوعی که خودشان به صورت اتوماتیک همه‌ی مراحل را انجام می‌دهند‌. یکی ویرگول ندارد آن یکی هم حرف « پ » را هنوز در جای قدیمی‌اش می‌چسباند‌! اما بهترین لایوتی که استفاده کردم که دقیقا شبیه نسخه‌ی لینوکسی عمل می‌کند مربوط می‌شد به این روش که بر  پایه‌ی لایوت فارسی وب شریف نصب می‌شد‌.

این لایوت مسخره‌ی استفاده شده توسط مایکروسافت بحران را تا حدی پیش برده که حتی شرکت‌های وطنی تولید کننده‌ی کیبورد هم کلید‌ها را جابجا چاپ می‌کنند و بیشتر به این گمراهی دامن می‌زنند‌. تا به حال فکر کنم فقط کیبورد فراسی شرکت فراسو باشد که کلید‌های فارسی را در جای درست چاپ کرده که آن هم بیشتر به درد عمه‌ی گرامشان می‌خورد چون چاپ انگلیسی روی کیبورد ندارد‌!

تا این‌جای کار به کنار اما موضوع اصلی بحثم بر می‌گردد به دو پروژه‌ای که در وب فارسی شروع به کار کرده‌اند که واقعا از طراحانشان از همین‌جا تشکر می‌کنم‌. اولی وب‌سایت رسانه‌ساز است که جدای از اینترفیس کور کننده‌اش -‌یه خاطر آن خط آریال کذایی در ویندوز‌! – مطالب مفید و بسیار کاربردی‌ای در زمینه‌ی تولید محتوای فارسی در وب ارائه کرده‌، و از طرفی سعی کرده کاربران را با نرم‌افزار‌های آزاد مورد استفاده در این عرصه آشنا کند که در نوع خود کاری قابل ستایش است‌.

پروژه‌ی بعدی که انتظار دارم بیشتر از این پیشرفت کند‌، ولی در همین حدش هم در وب فارسی وجود نداشت پروژه‌ی استاندارد سازی وب پارسی است که پایگاه‌های فارسی ثبت شده را از نظر استاندارد‌هایی مورد بررسی قرار می‌دهد و در پایان با ارائه‌ی امتیازاتی رتبه بندی می‌کند‌. در ضمن کتابی هم توسط این پایگاه منتشر شده که اطلاعات مفیدی در رابطه با استاندارد‌سازی دارد (‌+‌).

این همه گفتم این را هم در پایان اضافه کنم که خیلی وقت است روی دلم سنگینی می‌کند‌! پایگاه زیر‌نویس فارسی در بخش دانلودش برای قسمت نظرات قانون گذاشته که حتما فینگیلیش یا انگلیسی تایپ کنید! در صورتی که از تایپ فارسی استفاده کنید حذف خواهد شد‌! (+) توجه کردید‌؟ یکی از پایگاههایی که باید این اصول اولیه را بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار دهد این چنین رفتاری دارد‌. حالا اگر باز خواسته بود فقط به انگلیسی بنویسیم یک بحث جدایی بود که زیاد هم بد نبود ولی این زبان فینگیلیش که قاتل بالفطره‌ی رسم‌الخط فارسی است اصلا قابل تحمل نیست‌.

آیا با ورود ابزار‌های اجتماعی وبلاگ‌ها می‌میرند‌؟


بحثی که این روز‌ها در خیلی از محافل گیکانه رونق دارد این است که با رویش شبکه‌های اجتماعی هم‌چون توییتر و فیس‌بوک و فرند‌فید آیا وبلاگ‌نویسی جایی در این میدان خواهد داشت‌؟ آیا اصلا این نوع نوشتار چند پاراگرافی باز هم خواننده خواهد داشت ؟ آیا با گسترش وب 2 دیگر جایی برای این رسانه هست‌؟

در واقع به نظر بنده وبلاگ‌ها در کنار این شبکه‌های اجتماعی است که به جایگاه خود در اینترنت می‌رسند‌. فراموش نکنیم که شروع وب 2 از ورود وبلاگ‌ها به اینترنت صورت گرفت‌.

بلاگ‌ها پس از ورود این نوع شبکه‌ها در واقع به سوی تخصصی نویسی پیش می‌روند و کمتر شاهد هرز‌نویسی‌های سابق در میانشان هستیم‌. توجه داشته باشید که هیچ یک از زاده‌های نوین وب دو نمی‌توانند در رده‌ی تولید محتوا به رغابت با وبلاگ‌ها بر‌خیزند‌. بلاگ‌ها با توجه به قدرت بالا در آرشیو مطالب و هم‌چنین سادگی کار کرد و مدیریت آنها و صد البته امکان دریافت باز‌خورد ابزار خوبی برای اطلاع رسانی و اشتراک مطالب به حساب می‌آیند‌.

از طرفی وبلاگ‌نویسی حرفه‌ای هم‌چنان که در بسیاری از کشور‌های غربی می‌بینیم می‌تواند به یک منبع در‌آمد حرفه‌ای برای وبلاگ‌نویسان تبدیل شود‌. شغلی که به نظر من یکی از شیرین‌ترین شغل‌های عالم است‌ -‌البته سختی‌های خودش را هم دارد -‌.

نکته‌ی مهم دیگر این که ساختار وبلاگ‌ها به خبر‌نگاری شهروندی که یکی از حوضه‌های مهم علم اطلاع رسانی‌ است بسیار نزدیک‌تر است و همانطور که دیدیم در اتفاقات سال گذشته‌ی کشور‌مان با چه قدرتی سعی به جریان آزاد اطلاعات داشت‌. در واقع این نوع خبر‌نگاری به دور از فضای خشک رسانه‌های دیگر در آینده می‌تواند به یکی از مطمئن‌ترین رسانه‌ها تبدیل شود‌. با توجه به این‌که فشار دولت‌ها را روی دوش خود احساس نمی‌کند‌.

هاستینگ ایرانی‌, به چه قیمتی‌؟


در مدت زمانی که قصد راه‌اندازی این وبلاگ را داشتم بسیار بسیار به دنبال هاستینگ مناسبی برای ثبتش گشتم‌. اما این جستجو‌ها آنقدر نا‌امید کننده بود که قصد تشریح بعضی مسائل را در این مطلب دارم‌.

قبل از شروع بحث به سه نکته‌ی کوتاه اشاره می‌کنم‌:

  1. فضا یکی از اصلی‌ترین بخش‌های مورد نیاز برای هاست شماست‌. بسته به نوع وبلاگ یا وب‌سایتتان به آن نیاز پیدا می‌کنید‌. اگر وبلاگ نویسی هستید که عموما برای دانلود در وبلاگ خود مطلب ندارید و یا حجم ابزار و یا عکس‌های وبلاگتان ممکن است در یک سال به صد مگ هم نرسد روی این مقوله زیاد توجه نکنید‌.
  2. پهنای باند یا همان قدر دانلود‌ها و آپلود‌هایی که از سرورتان در طول یک ماه انجام می‌شود‌. در این مورد به من اعتماد کنید اگر حتی یک وبلاگ‌نویسید ولی در کارتان حرفه‌ای هستید ممکن است در حد نرمال بازدید‌ها 5 گیگ‌هم برای یک‌ماهتان کفایت نکند‌, در نتیجه ممکن‌است روز‌های آخر ماه وبلاگتان از دسترس خارج شود‌.
  3. بانک اطلاعاتی که در واقع محل نگهداری مطالب آمار‌ها و خیلی دیگر از جداول اطلاعاتی که عموما سیستم‌های مدیریت محتوی به آن نیاز دارند هم بسیار مهم است‌.

عموما وقتی قصد خرید یک هاست به سرتان می‌زند دو انتخاب پیش رو دارید‌: اول اینکه از فروشندگان وطنی بخرید و سرتان حسابی کلاه برود (‌البته استثنا هم طبق معمول همه جا هست که در ادامه توضیح می‌دهم )‌‌. دو این که به هزینه‌ی تقریبا زیاد حول و هوش 100 هزار تومان از یکی از فروشندگان خارجی هاست تهیه کنید که ممکن است خیالتان را تا حدی راحت کند ولی دردسر‌های خودش را هم دارد‌. اول از همه به عکس زیر نگاهی بیاندازید‌:

این عکس براساس تعداد دامنه‌های ثبت شده به وسیله سرویس دهندگان توسط Web Hosting information تنظیم شده‌ (+). سری به چند سایت اول می‌زنم و قیمت‌های بخش هاستینگ بر پایه‌ی لینوکس را در پایین‌ترین حجم مقایسه می‌کنم‌.

  1. پارس دیتا که رسما قهرمان میدان است برای صد مگابایت فضا و یک گیگابایت‌ – به این مقدار توجه کنید : یک گیگابایت – پهنای باند سالانه 35000 تومان طلب می‌کند‌. بیست عدد ایمیل هم بهتان می‌دهد‌!
  2. ایران هاست هم همان خدمات قهرمان جدول را با 5000 توما ن قیمت بالاتر یعنی چهل هزار تومان سالانه ارائه می‌دهد‌.
  3. پرشین تولز که یکی از معروف‌ترین ارائه دهندگان در بین جماعت وبلاگ‌نویس است و خیلی از وبلاگ‌نویسانی که الان روی سرویس‌های خارجی می‌نویسند هم از اینجا شروع کرده‌اند جدیدا دو نوع خدمات دارد‌. نوع اول مثل همه هاست در خارج از ایران‌! است و دیگری در داخل که قیمتش سر به آسمان می‌کشد‌. برای هاست معمولی 100 مگ و با دو گیگ پهنای باند 40 هزار تومان می‌پردازید ولی برای هم‌تای وطنی‌اش با 200 مگ فضا و 4 گیگ پهنای باند 100 هزار تومان‌.
  4. پشتیبان شبکه که در واقع در لیست فوق حضور ندارد ولی یکی از قدیمی‌های این بازار است و برای کامل کردن عجایب این بازار لازم دانستم در این جمع حضور داشته باشد‌. این شرکت 250 مگ فضا را با سی گیگ پهنای باند به شما با قیمت 39 هزار تومان ارائه می‌دهد که در جای خود جالب توجه است‌. اما به شما حتی یک بانک اطلاعاتی نمی‌دهد‌! یعنی در واقع برای بدست آوردن این بانک اطلاعاتی باید 10 هزار تومان جداگانه بپردازید‌ – در واقع به ازای هر عدد ده هزار تومان‌! – .

خوب شاید تا اینجا معنای اصلی رغابت حس نشده‌. در شرکت‌هایی که به صورت بین‌المللی فعالند قضیه کاملا متفاوت است‌ :

  1. Host monster یکی از غول‌های واقعی این عرصه است و به غول خودش هم‌اکنون بیش از 750 هزار دامنه ثبت کرده است‌. تمامی امکانات هاستینگ را به صورت نا‌محدود به قیمتی در حدود 50 دلار سالانه ارائه می‌دهد‌.البته برای مدت محدود و در زمان عادی این قیمت به چیزی در حدود 85 دلار می‌رسد‌.
  2. Blue host هم که به دلیل پیشنهاد شدن از سوی وردپرس بین کاربران ایرانی معروف‌تر است همه‌ی امکانات را با قیمتی همانند رغیب قبلی‌اش ارائه می‌کند‌.
  3. Media Temple هاستینگ دیگری است که سه پلان متفاوت دارد‌. عمده‌ی تفاوت هم در کیفیت سرور میزبان و نحوه‌ی اشتراک سرور خلاصه می‌شود‌. در این سرویس شما می‌توانید 100 گیگابایت فضا را به همراه یک ترابایت پهنای باند به قیمت 240 دلار خریداری کنید‌.

تفاوت قیمت‌ها واقعا فاحش است‌. سرویس‌های وطنی عمدتا چشم به جیب مبارک دوخته‌اند تا کیفیت خدمات‌. اما هستند شرکت‌های وطنی‌ای که خدمات خوبی برای هموطنان ارائه می‌دهند‌. یکی از این شرکت‌ها مایا‌هاست است‌. این شرکت‌ هم همانند پرشین‌تولز خدمات را به دو دسته‌ی خارجی و وطنی تقسیم کزده که بررسی قیمت‌ها در اینجا هم خالی از لطف نیست‌. برای دویست مگ فضا و تمامی امکانات نامحدود شما فقط 15 هزار تومان در سال برای سرویس خارجی می‌‌پردازید‌. ولی در حالت وطنی باید برای 50 مگ فضا و ده گیگ پهنای باند 35 هزار تومان پیاده شوید‌!

حرف پایانی این است که برای خرید هاست گول زرق و برق شرکت‌های بزرگ و معروف را نخورید که تقریبا کیفیت هاست ایرانی در بیشتر این شرکت‌ها در یک حد است‌. آپ‌تایم بالای عمده‌ی این شرکت‌ها هم چنان قابل اعتماد نیست‌. بیشتر برای انتخاب سعی کنید به تجربه وبلاگ‌نویسان دیگر و جستجوی در گوگل روی آورید تا سرتان کمتر کلاه رود‌. در آینده بیشتر به این موضوع می‌پردازم‌.

بیشتر بخوانید…

رویترز باید از بلاگستان فارسی عذرخواهی کند

اکتبر 19, 2009 2 دیدگاه

جناب آقای کریستوف پلایتگین؛

ریاست محترم بازرگانی بنگاه رسانه‌ای رویترز؛

با سلام!

شنیدن خبر اهدای جایزه محمد امین به وبلاگ نویسان ایرانی، به خاطر «تعهد، شجاعت و فداکاری آن‌ها تحت شرایط جان‌فرسا و فشارهای فوق‌العاده در حین پوشش دادن اخبار انتخابات ریاست‌جمهوری» به اندازه‌ی تلخیِ اهدای این جایزه به سرکار خانم دلبر توکلی، به عنوان نماینده وبلاگ نویسان، مسرّت بخش بود!

شکی نیست بلاگ نویسانی که در طول دوره سانسور شدید رسانه‌ها، زندگی‌شان را برای خبررسانی از وضعیت ملتهب ایران، قمار می‌کردند، شایسته دریافت این جایزه هستند، اما باید از خود پرسید که آیا بلاگ‌نویسی که حتی در این دوره، وبلاگش با موضوعات دیگر هم به روز نشده، می‌تواند شایسته نمایندگی از این قشر، جهت دریافت نشان شجاعت باشد؟!

مگر نبودند بلاگ‌نویسانی همچون سمیه توحیدلو، وحید آنلاین، حنیف مزروعی، مهدی محسنی و… که در این راه دربند شده اند و در به در گردیده‌اند؟! آیا اهدای این جایزه، به نویسنده وبلاگ “خانه دلبر” – که به صراحت می‌توان گفت اکثریت قاطع بلاگ‌نویسان و بلاگ‌خوانان فارسی، وی را تا این زمان نمی‌شناختند! – نوعی کم ارزش جلوه دادن تلاش این عزیزان نیست؟! آیا بهتر نبود، که اصلاً این جایزه به شخص خاصی اهدا نمی‌شد تا اینکه به دم دست‌ترین فرد تعلق گیرد؟!

انتظار جامعه بلاگ نویسان ایرانی، از رویترز بیش از این‌ها بود! حداقلش اینکه وبلاگِ شخصی را که به عنوان نماینده بلاگستان، معرفی کرده‌اید از نظر می‌گذراندید!

حقیر و بسیاری دیگر از بلاگ‌نویسان ایرانی، خواستار شنیدن عذرخواهی رسمی رویترز به دلیلِ خبط پیش آمده هستیم.

پی‌نوشت : با تشکر فراوان از صادق جم برای تنظیم این نامه‌، برای دیدن لیست کامل امضا کنندگان این نامه اینجا را ببینید‌.