پوستهی Oulipo با مشخصاتی مانند سادگی و سادگی و سادگیاش نظرم را به خودش جلب کرد. من هم پس از ترجمه و استفاده از آن در وبلاگ شخصیام، تصمیم گرفتم که آن را طبق قوانین لیسانس این پوسته (GPL) ، آزادانه منتشرش کنم 
برای دیدن پیشنمایشی از نتیجهی استفادهی این تم، میتوانید همین وبلاگ رو ببینید، و برای دانلوداش از لینک زیر اقدام کنید!
خوب بعد از ارسال پست قبلی که نکات پایهٔ این مقاله پرداخته بودم، حالا نوبت به آن رسیده که، کار را سختتر و پیشرفتهتر کنیم! اولا اگر پست قبل را نخواندهاید، از اینجا شروع کنید.
اسکریپت نویسی سمت سرور:
PHP:
خوب بعد از اینکه توانستید صفحههای وبی بسازید که کارهای ساده را انجام دهد و اطلاعات خاصی رو از کاربر دریافت کند، شاید بخواهید برنامههایی بنویسید که روی سرورتان اجرا شود، مثلا شاید بخواهید یک برنامه ارسال ایمیل بنویسید که اطلاعات کاربر را دریافت کند و به آدرس ایمیل دلخواه ارسال کند، و یا برنامهای که بتواند با یک پایگاه داده ارتباط برقرار کند. اینجاست که PHP، Perl، Python، Ruby و چند نمونهٔ دیگر وارد عمل میشوند. در مورد روبی که قبلا مفصلا توضیح دادهام. برای PHP هم میتوانید به «آموزش PHP برای تازهکاران» از وبلاگ Webmonkey استفاده کنید. وقتی هم که به قدر کافی با پایهها آشنا شدید میتوانید برای یادگیری چطور ارتباط برقرار کردن با پایگاه دادهتان از این قسمت، که دوباره کاری از همین وبلاگ است استفاده کنید.
Web Framework:
اگر برای مدتی برنامه نویسی کرده باشید، متوجه میشوید که مدتی است که دارید برای پروژههای متفاوت کارهای تکراری زیادی انجام میدهید. و یا برنامهنویسان متفاوتی را ببینید که دارند روی پروژههای مختلف کار میکنند ولی یک نوع مشکل را دارند در پروژهشان حل میکنند. اینجاست که Frameworkها وارد عمل میشوند. این ابزارها وظیفهٔ انجام بسیاری از اعمال پیچیده و تکراری را در برنامهنویسی را برایتان بر عهده میگیرند. برای شروع میتوانید به این مطلب از لایف هکر مراجعه کنید. همچینین زیادند فریمورکهایی نظیر CakePHP و Django و JQuery که میتوانید برای یاد گرفتنشان به بخش مستندات سایت مربوط به آن فریمورک مراجعه کنید. فقط یادتان باشد که زیادی به فریمورکها عادت نکنید. چون به قول برنامهنویسان واقغی، برنامهنویسی که برنامهنویسی را با فریمورک یاد بگیرد، نمیتواند برنامهنویس خوبی باشد.
اسکریپتنویسی خط فرمان:
Python:
پایتون یک زبان خیلی دوست داشتنی میشود برایتان، وقتی اراده کنید شروع کنید. باور کنید، این را از روی تجربه شخصی میگویم. پایتون با وجود سطح بالا بودنش، واقعا نرم و انعطاف پذیر است. کدهای تولیدیاش، فوقالعاده قابل خواندن و فهم هستند. برای پایتون یک منبع فارسی عالی سراغ دارم که در نوع خود و به زبان فارسی بینظیر است. سایت Pylearn دو کتاب ترجمه شده را در فضایی کاملا پویا و یک انجمن کاربردی در کنار هم جمعآوری کرده است. پیشنهاد میکنم برای شروع کار با این زبان کتاب «یک بایت از پایتون» نوشته: Swaroop C H که ترجمهٔ این تیم است را دانلود و استفاده کنید. کتاب عالیست. ولی در بعضی از مواقع ضعفهای باور نکردنی در ترجمه دارد که امیدوارم در آینده حل شود.
مهمترین مزیت این کتاب این است که علاوه بر آشنا کردن شما با پایتون سعی دارد شما را به خوبی در استفاده از این زبان قوطهور کند! بخوانید، باور میکنید. نویسنده به خوبی سعی کرده که شما را جدای از برنامهنویسی به شیوهٔ انجام و استفاده از ابزارهای آشنا کند.
ادامه دارد…
حتما دیدهاید در بسیاری از وبلاگهای اصولا وردپرسی چند پست آخر را در سایدبار یا فوتر لیست میکنند. بنده با این کار ذرهای مخالفم! خوب از آنجایی که اصولا در صفحهٔ اول وبلاگ معمولا – در ۹۵ در صد مواقع – پستهای جدید نمایش داده میشوند، دیگر عملا نیازی به یک لیست مجزا نیست. اما میتوان لیستی داشت که به شناساندن وبلاگمان کمک بیشتری کند. در زیر کدی را برای وردپرس میآورم که از بین مستنداتش پیدا کردم. این کد از پایگاه دادهٔ وبلاگ تعداد دلخواه از پستهای وبلاگ را به صورت اتفاقی لیست میکند و به نمایش میگذارد:
[php]
<?php
$args = array( ‹numberposts› => 7, ‹posts_per_page› => 5, ‹orderby› => ‹rand› );
$rand_posts = get_posts( $args );
foreach( $rand_posts as $post ) : ?>
<li><a href="<?php the_permalink(); ?>"><?php the_title(); ?></a></li>
<?php endforeach; ?>[/php]
بدیهی است که با تغییر مقدار روبروی عبارت numberposts میتوانید تعداد عناوین داخل لیست را جابجا کنید.
